Wykończenie tarasu deską tarasową to jedno z najpopularniejszych rozwiązań w budownictwie jednorodzinnym. Drewnopodobna powierzchnia zmienia betonową płytę w funkcjonalną przestrzeń wypoczynkową. Kluczowe znaczenie ma tu nie tylko wybór samej deski, ale również sposób montażu, wentylacja podpodłogowa i odprowadzenie wody — od tych elementów zależy trwałość całego systemu.
WPC (Wood Plastic Composite) to mieszanina włókien drzewnych i tworzywa sztucznego. Najpopularniejszy wybór na wykończenie tarasu zewnętrznego ze względu na minimalne wymagania konserwacyjne. Deska WPC nie gnije, nie pęka i nie wymaga malowania ani impregnacji. Powierzchnia jest antypoślizgowa — istotna zaleta przy deszczu. Kolor jest jednolity na całej grubości deski, więc drobne zarysowania od mebli są praktycznie niewidoczne.
Deski WPC dzielą się na pełne (solidna budowa bez kanałów) i drążone (z wewnętrznymi komorami). Deski pełne są cięższe i sztywniejsze — polecane do tarasów z dużymi przęsłami i na powierzchnie wystawione na silny ruch. Deski drążone są lżejsze i łatwiejsze w montażu, wymagają jednak zaślepek na przekrojach po cięciu.
Drewno egzotyczne — iroko, teak, massaranduba — charakteryzuje się naturalną wysoką gęstością i odpornością na wilgoć bez potrzeby chemicznej impregnacji. Drewno termowane (modyfikowane w temperaturze 180–230 °C) jest trwałe i stabilne wymiarowo, nie wchłania wilgoci i nie ulega gniciu. Oba typy wyglądają elegancko i są ciepłe w dotyku.
Deska drewniana wymaga jednak corocznej impregnacji olejem lub olejowoskim, by zachować kolor i odpychalność wody. Bez pielęgnacji drewno szarzeje — nie ulega zniszczeniu, ale traci estetykę. Koszt materiału i robocizny jest wyższy niż w przypadku WPC.
W pełni polimerowe, bardzo lekkie i wodoodporne. Idealne na tarasy z zadaszeniem i do pomieszczeń zewnętrznych o mniejszym nasłonecznieniu. Na tarasach bez zadaszenia tanie deski PVC mogą żółknąć pod wpływem UV i stawać się kruche — warto wybierać modele ze stabilizatorami UV.
Trwałość wykończenia tarasowego zależy w dużej mierze od prawidłowego przygotowania podłoża. Płyta tarasowa musi mieć odpowiedni spadek: minimum 1–2% (1–2 cm na 1 metr) w kierunku odpływu wody. Jeśli spadek jest niewystarczający, należy go skorygować wylewką.
Pod legary układa się podkładki z gumy lub plastiku — oddzielają drewno lub metal od wilgotnego betonu i zapobiegają korozji oraz gniciu. Warstwa wentylowana między płytą a deską (min. 3–5 cm) umożliwia swobodny przepływ powietrza i odprowadzenie wody. To warunek konieczny dla każdego rodzaju deski zewnętrznej.
Legary aluminiowe — najtrwalszy wybór. Nie rdzewieją, nie gnią, są lekkie i łatwe w montażu. Doskonałe pod deski WPC i PVC. Rozstaw legarów zależy od grubości deski: przy grubości 25 mm — rozstaw 40–50 cm, przy 20 mm — 30–40 cm.
Legary z tworzywa sztucznego (HDPE) — odporne na wilgoć, lekkie, nie wymagają konserwacji. Stosowane pod deski WPC i PVC.
Legary drewniane (impregnowane) — klasyczny wybór pod deski drewniane. Wymagają stosowania drewna impregnowanego ciśnieniowo (klasa C4 dla kontaktu z gruntem, C3 dla konstrukcji naziemnych). Regularna konserwacja przedłuża ich żywotność.
Szczeliny dylatacyjne między deskami mają kluczowe znaczenie. WPC i drewno rozszerzają się pod wpływem temperatury. Standardowa szczelina między deskami to 5–8 mm; przy układaniu w niskich temperaturach (poniżej 10 °C) można ją zmniejszyć do 3–5 mm, ponieważ latem i tak się poszerzy. Szczeliny 10–15 mm należy zachować od ścian, słupków i innych stałych elementów.
Wystarczy mycie raz lub dwa razy w roku wodą z detergentem lub myjką ciśnieniową (ciśnienie poniżej 100 bar, dysza wachlarzowa). Plamy z tłuszczu i żywicy usuwa się środkiem na bazie alkoholu bez ścierniwa. Nie wymaga impregnacji ani malowania przez cały okres eksploatacji.
Impregnacja olejem lub olejowoskim raz w roku — wiosną lub jesienią. Przed nałożeniem preparatu powierzchnię czyści się i jeśli potrzeba — szlifuje papierem ściernym ziarnistości 80–120. Drewno egzotyczne można pozostawić bez pielęgnacji (posiwienie jest naturalne), ale wtedy traci estetykę i hydrofobowość.
Ceny za wykończenie tarasu deską tarasową (materiał + montaż) wahają się znacznie w zależności od regionu i wybranego materiału. Orientacyjnie dla tarasu 20 m²:
Koszt montażu przez firmę to zwykle 60–120 zł/m² w zależności od regionu i złożoności zadania. Tarasy z nieregularnym kształtem lub dodatkowym wyrównaniem płyty kosztują więcej.
Wykończenie tarasu deską tarasową to inwestycja, która przy właściwym montażu i minimalnej pielęgnacji służy 15–25 lat. Kluczem do trwałości jest wentylacja podpodłogowa, prawidłowy spadek i szczeliny dylatacyjne — elementy, które często są pomijane przez niedoświadczonych wykonawców.
137 zł /m² netto
113 zł /m² netto
